Sprawowała stanowisko ordynatora oddziału dziecięcego w Sanoku od 1957 do 1975 etatowo oraz od 1976 do 1977 lub 1978 jako pełniąca obowiązki (od 1964 lub 1966 sanocki szpital częściowo działał w nowej siedzibie). Po odejściu z pracy nadal była zaangażowana w ochronie zdrowia, pracując m.in. w poradni Higieny Szkolnej (1978–1993), na stanowisku kierownika Poradni Medycyny Szkolnej w Sanoku oraz wspierając organizację przedszkoli i żłobków. Jako nauczycielka niepełnozatrudniona wykładała w Liceum Medycznym w Sanoku.
Działała w związku służby zdrowia. Prowadziła wykłady w ramach Uniwersytetu Ludowego. Była aktywistką Ligi Kobiet Polskich, była członkiem zarządu LKP. Należała do Stronnictwa Demokratycznego, pełniła funkcję przewodniczącej Powiatowego Komitetu SD w Sanoku, na I Wojewódzkim Zjeździe Delegatów SD w Krośnie uzyskała mandat na XI Kongres SD. Była radną Miejskiej Rady Narodowej w Sanoku kadencji 1961–1965. Na przełomie lat 60. i 70. była także radną Wojewódzkiej Rady Narodowej w Rzeszowie, w 1969 kandydowała z ramienia Frontu Jedności Narodu.
W okresie PRL zamieszkiwała przy ul. Kazimierza Wielkiego 8 w Sanoku. Na emeryturze zamieszkała wraz z córką w Szczecinie.