Emmanuele Vitale (ur. 30 kwietnia 1758 w Rabacie, zm. 8 października 1802 na Gozo) – maltański notariusz, dowódca i mąż stanu. Podczas oblężenia Malty dowodził 10 000 nieregularnych maltańskich żołnierzy.
Biografia Wczesny okres życia Emmanuel Vitale urodził się w Rabacie 30 kwietnia 1758 roku. Jego rodzicami byli notariusz Saverio Vitale i Rosa Caruana. Pod wpływem ojca podjął studia na Malcie i został notariuszem. W latach 1785–1795 piastował po ojcu stanowisko kanclerza rady miasta (Chancellor of the Università) w Mdinie, dla której był wielkim dobroczyńcą.
Francuska okupacja Malty Francuzi odebrali Maltę Rycerzom św. Jana w roku 1798. Żołnierze francuscy pozostawieni na Malcie, pod wodzą generała Claude’a-Henriego Belgranda de Vaubois, natychmiast stali się niepopularni. Wielokrotnie łupili kościoły maltańskie, co spowodowało, że Vitale przechowywał w swoim domu precjoza kościoła św. Józefa w Rabacie. Kiedy Francuzi zamierzali zrabować adamaszek i srebro z klasztoru w Mdinie, dzięki wysiłkom Vitale zgromadził się rozzłoszczony tłum, aby przeszkodzić rabunkowi. Protesty szybko przerodziły się w powstanie przeciwko Francuzom, a Vitale zrobiony został naczelnym dowódcą maltańskich sił ochotniczych (z wyłączeniem sił z Zebbug i Siggiewi, które uznały swoim generałem kanonika Francesco Caruanę).