Z – pierwsza seria wagonów silnikowych systemu tramwajowego w Monachium. W odróżnieniu od późniejszych wagonów typu A i B, nadwozie typu Z opierało się na jednym dwuosiowym wózku. Oznaczenie wagonu pochodzi od niemieckiego słowa Zweiachser (pol. dwuosiowy). W latach 1895–1898 wprowadzono do eksploatacji 6 serii tramwajów Z. W latach 1905–1922 niektóre wozy silnikowe przebudowano na doczepy typu z. Pozostałe wagony silnikowe wycofano ze służby liniowej lub przebudowano na wagony techniczne. Wszystkie doczepy typu z wycofywano z eksploatacji od 1938 r., a ostatni tramwaj techniczny zakończył pracę w 1956 r. Historia thumb|250px|Tramwaj podtypu Z 1.22 w 1898 r. na Sendlinger-Tor-Platz Od 1895 r. elektryfikowano linie tramwajowe w Monachium. W związku z tym procesem pojawiła się konieczność sprowadzenia nowych wagonów silnikowych. Przedsiębiorstwo Münchner Trambahn AG zakupiło początkowo 28 dwuosiowych wagonów silnikowych z otwartymi pomostami. Zakłady Union-Elektricitäts-Gesellschaft oraz dostarczyły tramwaje jeszcze w tym samym roku. Od 1896 r. firma Münchner Trambahn AG zamawiała zasłony chroniące pomosty przed niekorzystnymi warunkami atmosferycznymi. Nowo zamówione tramwaje oznaczone zostały jako typ Z (niem. Baureihe Z). Pomimo niewielkich zmian kolejne dostarczone wagony otrzymały oznaczenia Z 1.22, Z 2.22 i Z .31.