Ta sama para autorów opisała w 2013 hipotezę PATHOS-D (Pathogen Host Defence Theory of Depression), szczegółowo opisując wzajemne interakcje między obroną przed patogenem a OUN. Ogólnie rzecz biorąc, odpowiedź zapalna rozpoczyna się od zidentyfikowania patogenu (mogą w tym uczestniczyć receptory toll-podobne) wiąże się z wydzieleniem wielu rodzajów cytokin, także chemokin, cząsteczek adhezyjnych oraz białek ostrej fazy. Kluczową rolę przypisuje się TNF, IL-6 i IL-1. Dostają się one do krwiobiegu, jednak na bezpośrednie dotarcie do mózgu nie pozwala im bariera krew-mózg (BBB). Mogą ją ominąć na kilka sposobów: istnieją w organizmie ludzkim miejsca, gdzie BBB jest bardziej przepuszczalna. Do miejsc takich należy splot naczyniówkowy. W badaniach pośmiertnych osób zmarłych śmiercią samobójczą stwierdzono w nim zmniejszenie ekspresji genów kodujących IL-1β, ICAM1 i IBA1, co interpretuje się jako przeciwdziałanie przewlekłemu stanowi zapalnenmu prozapalne cząsteczki mogą zostać aktywnie przetransportowane przez barierę informacja może zostać przekazana pośrednio nerwem błędnym