inwestycyjnych.
Z jego inicjatywy podjęto w Kędzierzynie, po raz pierwszy na terenie Polski, produkcję mocznika. Z jego inicjatywy uruchomiono również produkcję dwucyjanodwuamidu, melaminy, metanolu, formaliny, pomocniczych środków dla włókiennictwa, nawozów płynnych, w tym wody amoniakalnej.
W latach 1955–1960 był wicedyrektorem a następnie dyrektorem Departamentu Techniki Ministerstwa Przemysłu Chemicznego. W 1964 stanął na czele podległemu resortowi Instytutu Chemii Ogólnej. W 1966 został powołany na stanowisko zastępcy przewodniczącego Komitetu Nauki i Techniki.
Zmarł w Warszawie, pochowany na cmentarzu Powązkowskim (kwatera Aleja Zasłużonych-1-145).
Ordery i odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (9 lutego 1954) Złoty Krzyż Zasługi (1 maja 1952) „za zasługi w pracy zawodowej”.
Nagrody
Nagroda Państwowa III stopnia (zespołowa) za opracowanie metod i zaprojektowanie urządzeń do wytwarzania i oczyszczania gazu, produkcji kwasu azotowego i saletrzaku w Zakładach Azotowych w Kędzierzynie (1955)
Przypisy
Bibliografia Stanisław M. Brzozowski, Konstanty Laidler, Polski Słownik Biograficzny, t. XVI, 1970–1971, s.