W 1920 został bezterminowo urlopowany z wojska. 6 października 1925 prezydent mianował go podporucznikiem w rezerwie ze starszaństwem z dnia 1 lipca 1925 w korpusie oficerów aeronautycznych i 1. lokatą. W 1934, jako oficer rezerwy pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Warszawa Miasto III i posiadał przydział w rezerwie do 6 pułku lotniczego we Lwowie.
W 1920, po zwolnieniu z wojska, pracował w Urzędzie Walki z Lichwą w Warszawie. W lipcu 1921 został dyrektorem drogeryjnym francuskiej firmy działającej w Polsce. Zamieszkał w Kobylinie. W latach 1937–1938 mieszkał w Poznaniu w Alejach Karola Marcinkowskiego 7 m. 13. Od 19 listopada 1937 był członkiem zwyczajnym Towarzystwa Powstańców Wielkopolskich z r. 1918-19, a 20 grudnia 1938 został przyjęty w poczet członków Związku Powstańców Wielkopolskich.