Uczestniczył też czynnie w życiu tamtejszej społeczności polskiej kultywując kontakty z krajem ojczystym.
W 1900 roku powrócił do Warszawy.
W latach 1900–1944 był organistą w kościele św. Aleksandra na Placu Trzech Krzyży w Warszawie. Nauczał również śpiewu w warszawskich gimnazjach i prowadził chóry kościelne. Był współzałożycielem (1919) i kilkakrotnym prezesem Stowarzyszenia Organistów Polskich, którego celem było dokształcanie organistówBanasińska M.: Józef Furmanik – pedagog i kompozytor, Warszawa 1995..
Od roku 1903 pracował w Szkole Muzycznej Warszawskiego Towarzystwa Muzycznego jako pedagog gry organowejJ. Slotorsz: Twórczość mszalna i pieśniowa Józefa Furmanika (1867–1953), Lublin 2001,s.13..
Do wybuchu II wojny światowej wykładał w Wyższej Szkole Muzycznej im.F. Chopina w Warszawie.
W okresie okupacji hitlerowskiej jego dom stał się miejscem koncertów uczęszczanych przez liczną grupę miłośników muzyki.