Teodor Bobowski (ur. 22 października 1889 w Berlinie, zm. 13–14 kwietnia 1940 w Katyniu) – podporucznik piechoty rezerwy Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Syn Stanisława i Marii z domu Berchiet urodzony 22 października 1899 w Berlinie. W 1908 ukończył szkołę kupiecką w Berlinie, a następnie prowadził tam hurtownię wyrobów tytoniowych.
W 1914 został wcielony do armii niemieckiej, walczył w I wojnie światowej. Należał do konspiracji przedpowstaniowej w Wielkopolsce, był organizatorem (jeszcze przed powstaniem) brawurowej akcji wykradzenia Niemcom tajnej dokumentacji wojskowej, która trafiła potem w ręce aliantów. Walczył w powstaniu wielkopolskim. Tłumacz w misji angielskiej w czasie pobytu Ignacego Paderewskiego w Poznaniu. Następnie w Wojsku Polskim, w szeregach 57 pułku piechoty walczył w wojnie 1920 r. 31 grudnia 1920 został przeniesiony do rezerwy. Przydzielony do korpusu oficerskiego OK VII.
W latach 1920–1927 był właścicielem hurtowni kapeluszy męskich i damskich „Kapelusz Polski” na Starym Rynku 76 w Poznaniu. Następnie pracował jako urzędnik. Należał wraz z żoną do Stowarzyszenia Kupców Chrześcijan w Poznaniu.