Metoda + Pierwsze 11 sprzężonych bodźców Irma Maes Jef Jacobs A U A U M D M DT R T R I G I GV S V S E N E N A P A PL M L MH F H FE I E IJ K J K By wykluczyć efekt czystej ekspozycji, Nuttin stworzył schemat badania ze sprzężoną grupą kontrolną, w których dwóch badanych oddzielnie oceniało te same litery. Część z liter należała do zapisu ich nazwisk, część do zapisu nazwisk drugiej osoby, niektóre zaś były dodane losowo. W takim układzie każdą różnicę preferencji pomiędzy badanymi należałoby przypisać występowaniu liter w ich nazwiskach.
Dla przykładu w tabeli po prawej rozważono fikcyjne nazwiska Irma Maes i Jef Jacobs. Pierwsza para obejmuje A i U. A stanowi ostatnią literę imienia Irma, U w nazwisku nie występuje. Następna para bodźców to M i D: M występuje w zapisie imienia, a D nie. Jak widać w tabeli, sytuacja powtarza się dla pozostałych liter imienia Irma. Litery tworzące zapis jej nazwiska również pojawiają się w odwróconej kolejności, w końcu zaś pojawiają się litery składające się na zapis nazwiska drugiego badanego.