thumb|560px|Kōshun Tashiro, Wielki pożar ery Meireki – wielki pożar, który zniszczył 60-70% miasta Edo (dziś Tokio) 2 marca 1657 rokuBlusse, Leonard & Cynthia Vaillé (2005). The Deshima Dagregisters, Volume XII 1650–1660. Leiden, trzecim roku ery Meireki (1655–1658). Pożoga trwała 3 dni i szacuje się, że zabiła 100 tysięcy ludzi.
Wielki pożar Edo
Legenda Według jednej z wersji, pożar został przypadkowo spowodowany przez mnicha, który kremował rzekomo przeklęte kimono. Było ono własnością trzech nastoletnich dziewcząt, które zmarły zanim były w stanie je nosić. Kiedy ubranie to zostało spalone, porywisty wiatr rozwiał płomienie, które zaprószyły ogień w drewnianej świątyniNoël Nouët (1961). Histoire de Tokyo, s. 98.
Przebieg wydarzeń Pożar rozpoczął się w dzielnicy Hongō i szybko rozprzestrzeniał się po mieście z powodu silnego wiatru, który wiał z północnego zachodu. Edo, podobnie jak większość japońskich miast i miasteczek w tym czasie, było zbudowane z papieru i drewna. Budynki były szczególnie suche z powodu suszy z poprzedniego roku, a drogi i inne otwarte przestrzenie między budynkami były małe i wąskie, co pozwalało pożarowi szybko się rozprzestrzeniać i rosnąć (wiele miast w Europie i Wschodniej Azji miało podobne problemy w tym czasie).