Kiedy król Fryderyk II Wielki przekazał jeden z budynków zamku na dom modlitwy dla ewangelików, stan zamku określony był jako „rudera”.
27 sierpnia 1806 kompleks zamkowy został strawiony przez pożar, który zaprószył czeladnik tkacki. Pozostałości zamku, oprócz wieży, zostały rozebrane w latach 1844–1847. Podczas rozbiórki ruin przeprowadzono remont wieży, obniżając uszkodzoną górną część. Ubytki w ścianach zostały uzupełnione, a zniszczone wejście obmurowano. mały|upright|Remont wieży (2009) Od lutego do września 2009 przeprowadzony został remont konserwatorski wieży. Wykonane w XIX wieku uzupełnienia ubytków w elewacji usunięto, po czym uzupełniono je kamieniem. Górną część wieży pokryto warstwą tynku, a następnie pomalowano na kolor naturalnego wapna. Wyremontowano wewnętrzne schody, sklepienie lochu głodowego, wewnętrzne ściany oraz górną platformę. Korona została wzmocniona poprzez położenie na niej drewnianej konstrukcji, na której następnie powstała hurdycja pełniąca rolę punktu widokowego. Całość przykryto drewnianym hełmem. Do wieży dobudowano drewnianą klatkę schodową.