Czas zwilżenia – czas zwilżenia wodą powierzchni rośliny niezbędny patogenowi do zainfekowania rośliny. Ważne pojęcie w fitopatologii, dotyczące zwłaszcza chorób wywoływanych przez grzyby i lęgniowce. Zazwyczaj czynnikami infekcyjnymi u patogenów tych chorób są zarodniki. Są one silnie odwodnione, zawierają wody nie więcej niż 20%. Zwilżenie powierzchni rośliny jest zarodnikowi niezbędne do zainicjowania i dokończenia infekcji. Pobierając wodę z powierzchni rośliny zarodnik kiełkuje, wypuszcza strzępkę rostkową, wytwarza appressoria przymocowujące go do powierzchni rośliny i strzępkę infekcyjną ze ssawkami wnikającą do rośliny. Dopiero po nawiązaniu poprzez ssawki kontaktu z żywicielem może czerpać wodę z jego tkanek. Wyjątkiem są gatunki mączniakowców (Erysiphales) i rdzowatych (Pucciniaceae), których zarodniki zawierają dużo wody (55–75%) i do infekcji wystarczy im niewielka ilość wody – pobierają ją w postaci pary wodnej z powietrza, jeśli jego wilgotność jest większa od 90%.