Czas zwilżenia jest charakterystyczny dla poszczególnych gatunków patogenów i zależy także od temperatury otoczenia. Znajomość tej zależności pozwoliła na opracowanie programu zwalczania najgroźniejszej choroby jabłoni – parcha jabłoni. W 1951 r. Mills i Laplante opracowali tzw. tabelę Millsa, która jest podstawą do opracowania kalendarza oprysków w zależności od długotrwałości opadów i temperatury powietrza.
Konieczność zwilżenia wodą powierzchni rośliny jest przyczyną tego, że grzybowe choroby roślin rozprzestrzeniają się głównie w okresie długotrwałych deszczów. Ponadto deszcz jest zazwyczaj niezbędny także do procesu wyzwalania się zarodników z owocników, a wiatr podczas burzy roznosi zarodniki. Chorobom grzybowym sprzyja sztuczne deszczowanie i nieumiejętne podlewanie. W większości przypadków deszczowanie wyklucza się przy uprawie roślin podatnych na choroby grzybowe, podlewanie należy natomiast tak przeprowadzać, by wodą zwilżać tylko glebę, nie zwilżając rośliny. W uprawach pod osłonami należy wietrzyć szklarnie i tunele, by uniknąć nadmiernej wilgotności powietrza.
Przypisy
Kategoria:Fizjologia grzybów Kategoria:Choroby roślin