Andrzej Tarnawski (ur. 16 października 1942 w Krakowie) – polski prawnik, adwokat, radca prawny, sędzia, dyplomata, alpinista, działacz opozycji demokratycznej w PRL.
Życiorys W 1963 ukończył studia prawnicze na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Jagiellońskiego. W latach 1965–1972 był asesorem i sędzią Sądu Powiatowego w Katowicach. Od 1972 do 1979 wykonywał zawód radcy prawnego, a w 1979 został adwokatem. W 1968 uczestniczył w manifestacjach studenckich w Katowicach, w trakcie których został pobity przez funkcjonariuszy Milicji Obywatelskiej. Oskarżono go o sprzeciw wobec interwencji wojsku Układu Warszawskiego w Czechosłowacji w 1968. Został uniewinniony przez Sąd Najwyższy. W latach 1980–1981 był ekspertem prawnym i uczestnikiem negocjacji między protestującymi a przedstawicielami rządu w czasie strajków rolników w Ustrzykach Dolnych oraz strajku okupacyjnego członków nowosądeckiej i małopolskiej „S” w Nowym Sączu.