Po ogłoszeniu stanu wojennego został współpracownikiem Porozumienia Prasowego Solidarność Zwycięży i Solidarności Walczącej. Ukrywał działaczy podziemia (byli to m.in. Jan Senia, Piotr Bielawski, Józef Mroczek). Uczestniczył w podziemnym ruchu wydawniczym, m.in. udostępniając miejsca na działalność redakcji, drukarń i lokale kontaktowe, w tym wydawanie czasopisma młodzieżowego „Nasz Głos”. Publikował na łamach drugoobiegowego czasopisma „Paragraf”.

W latach 80. był doradcą podziemnych struktur NSZZ „Solidarność” oraz obrońcą jego działaczy (w grupie bronionych byli m.in. Bronisław Wielgosz, Zbigniew Bogacz, Jan Florczyk, Wiesław Pyzio, Daniel Podrzycki, Agata Michałek-Budzicz).

W 1989 był członkiem Komitetu Obywatelskiego „Solidarność”. W latach 2000–2005 pełnił funkcję konsula RP w Paryżu. Został działaczem Komitetu Obrony Demokracji.

W latach 1969–1975 był członkiem kadry polskich alpinistów. W 1972 został ratownikiem-ochotnikiem Grupy Tatrzańskiej GOPR.