Bronisław Jarosz (ur. 23 marca 1924 w Oknie, zm. 16 stycznia 1977 w Sanoku) – major ludowego Wojska Polskiego, lekarz pulmonolog, działacz społeczny i polityczny.
thumb|Bronisław, Marian, Katarzyna i Stanisław Jaroszowie (1945) Życiorys Urodził się 23 marca 1924 w Oknie w ówczesnym powiecie skałackim >. Był synem Stanisława (uczestnik polskiej wojny obronnej w 1939) i Katarzyny.
Podczas II wojny światowej po nadejściu frontu wschodniego postanowił wstąpić do ludowego Wojska Polskiego. Służył od sierpnia 1944. Został kursantem szkoły podoficerów polityczno-wychowawczych. W Przemyślu został dostrzeżony przez gen. dyw. Karola Świerczewskiego i od tego czasu służył w jego bezpośrednim otoczeniu. Wkrótce potem został skierowany do sztabu 3 Armii Wojska Polskiego w Tomaszowie Mazowieckim i awansował na chorążego. Pełnił funkcję oficera do zleceń specjalnych dowódcy Armii gen. Karola Świerczewskiego. Później został żołnierzem 10 Dywizji Piechoty w Rzeszowie, gdzie pracował w sztabie dywizji, redagując biuletyn prasowy. Od listopada 1944 był zastępcą do spraw polowych dowódcy III batalionu 27 pułku piechoty, stacjonującego w podrzeszowskiej Słocinie. Pozostając z tym przydziałem, po przysiędze 10 Dywizji Piechoty w styczniu 1945 wyruszył na front w szeregach swojego pułku będącego w składzie 2 Armii Wojska Polskiego.