Został lekarzem medycyny o specjalności ftyzjatrii. Był organizatorem służby zdrowia, kierownikiem Wydziału Zdrowia i Opieki Społecznej Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w Sanoku, dyrektorem Szpitala Powiatowego w Sanoku od 1964 do 1967 i kierownikiem Poradni Przeciwgruźliczej w Sanoku. Zdaniem Marcina Drozda dyrektor Jarosz nie sprawdzał się na swoim stanowisku kierując sanockim szpitalem, a ponadto był człowiekiem hulaszczym i lekkomyślnym. W pozytywnym świetle był przedstawiany w źródłach sanockiej organizacji ZBoWiD-owskiej, kierowanej przez swojego brata Mariana.
Działał także na polu społeczno-politycznym. Należał do oddziału (powiatowego) w Sanoku Związku Bojowników o Wolność i Demokrację, w 1965 został prelegentem tej organizacji, 6 lutego 1966 wybrany członkiem zarządu, ponownie 20 października 1968, w 1966 i 13 września 1970 powoływany na przewodniczącego komisji socjalno-bytowej, 23 maja 1971 ponownie wybrany członkiem zarządu, 21 października 1973 wybrany wiceprezesem zarządu i przewodniczącym komisji socjalno-bytowej w oddziale miejskim (działającego od 1 stycznia 1973 wskutek przekształcenia oddziału powiatowego na podstawie zmian administracyjnych). Jako działacz ZBoWiD był członkiem zarządu wojewódzkiego w Rzeszowie i w Krośnie oraz wiceprzewodniczącym i przewodniczącym oddziału ZBoWiD w Sanoku.