Gersona (w latach 1935–1936), na kursach wakacyjnych w Krzemieńcu i dla cudzoziemców w Zakopanem (1937–1939).
Jego właściwym powołaniem okazała się jednak muzeologia na polu współpracy z warszawskim Muzeum Narodowym. Z końcem 1935 roku wszedł tam w skład Rady Muzealnej. W wyniku współpracy z nowym dyrektorem tego muzeum Stanisławem Lorentzem objął od 1937 roku obowiązki kustosza utworzonej przez siebie Galerii Malarstwa Polskiego (poczynając od okresu Stanisława Augusta Poniatowskiego). Dzięki jego koncepcji publiczność warszawska mogła poznać twórczość najwybitniejszych polskich malarzy epoki romantyzmu i realizmu: Antoniego Brodowskiego, Piotra Michałowskiego, Henryka Rodakowskiego, braci Maksymiliana i Aleksandra Gierymskich, a także końca XIX i początku XX stulecia – Olgi Boznańskiej, Józefa Pankiewicza, Władysława Ślewińskiego, Witolda Wojtkiewicza, Tadeusza Makowskiego, Zygmunta WaliszewskiegoKatalog Galerii Malarstwa Polskiego, opracował Jerzy Sienkiewicz, wyd. Muzeum Narodowe w Warszawie, Warszawa, 1938.. W latach bezpośrednio poprzedzających wybuch II wojny światowej zasłużył się szczególnie ekspozycją twórczości Artura Grottgera w 1938 rokuPamięci Artura Grottgera – w setną rocznicę urodzin, wyd. Muzeum Narodowe w Warszawie, Warszawa, 1938.