mały|Złoty Pawilon w Kioto, ściany górnych pięter pokryte złotem kinpaku mały|Kanzan Shimomura, Yoroboshi, 1915, byōbu w kolorowym tuszu i złocie na papierze (scena ze sztuki Noh o tej samej nazwie), Muzeum Narodowe w Tokio mały|Sashimi ozdobione kinpaku – rodzaj złota płatkowego produkowany w Japonii od drugiej połowy XVI w. do dziś. Wykorzystywany do złocenia, zarówno prestiżowych budowli, jak i wyrobów rzemiosła artystycznego.
Od innych rodzajów złota płatkowego, produkowanych poza Japonią, różni się technologią wytwarzania opracowaną pod koniec XVI w. (na bazie starszych technologii uzyskiwania złota płatkowego, znanych w Japonii od VI w. n.e.) i stosowaną z niewielkimi modyfikacjami do dziś, mniejszą grubością płatków złota (0,0001 mm) i silniejszym połyskiem. Kinpaku jest stopem około 95% złota, 4% srebra, 1% miedzi, przy czym w zależności od pożądanego odcienia danej partii proporcje tych trzech pierwiastków mogą się lekko zmieniać.