Od 26 czerwca do 13 października 1935 oraz od tego czasu do kwietnia 1936 był dowódcą ORP „Bałtyk”, a równolegle na tej jednostce był komendantem wyszkolenia pokładowego od lipca 1935 do 1 grudnia 1936 i następnie do września 1938. W tym czasie od 8 marca do 9 grudnia 1936 był zastępcą dowódcy okrętu szkolnego ORP „Iskra”, a od 9 grudnia 1936 do 30 grudnia 1937 pełnił funkcję dowódcy tegoż w trakcie kursu szkolnego. Od 30 grudnia 1937 do marca 1938 był dowódcą dywizjonu minowców. Od 13 marca 1938 względnie od 20 czerwca 1938 był dowódcą ORP „Grom”.
Pozostawał dowódcą ORP „Grom” w chwili wybuchu II wojny światowej i w trakcie kampanii wrześniowej 1939. Został oficerem Korpusu Morskiego Polskiej Marynarki Wojennej w Wielkiej Brytanii. Dowódcą ORP „Grom” pozostawał do 4 maja 1940, gdy jednostka została zatopiona przez niemieckiej lotnictwo. Od czasu tego zdarzenia nie otrzymał już samodzielnego dowództwa na żadnym okręcie MW.