Od 21 czerwca do 18 października 1940 był dowódcą Grupy Trawlerów, 12 belgijskich jednostek wcielonych do składu PMW. 31 lipca 1940 został awansowany do stopnia komandora podporucznika ze starszeństwem z dniem 3 maja 1940. Od 28 października 1940 do maja 1941 był zastępcą dowódcy okrętu bazy ORP „Gdynia”. Od 1 lipca 1941 do 9 marca 1942 był komendantem Stacji Zbornej w Plymouth i zastępcą komendanta Kierownictwa Uzupełnień Floty (KUF). Od 9 marca do 28 grudnia 1942 był w dyspozycji komendanta morskiego „Północ”. Od 15 maja 1943 do 15 lipca 1944 był zastępcą dowódcy okrętu ORP „Dragon”. Od lipca 1944 do 1 kwietnia 1945 był w dyspozycji szefa KMW. Od 1 kwietnia 1945 do 1947 był oficerem do prac w Biurze Studiów KMW w Wielkiej Brytanii.
Po wojnie pozostawał na emigracji w Kanadzie. Zamieszkiwał w Toronto, gdzie zmarł 30 maja 1972. Urna z prochami Aleksandra Hulewicza spoczęła w Morzu Bałtyckim.