wileńskie i nowogródzkie, gdzie nadzorując prace m.in. na zamku w Grodnie wprowadzał nowoczesną metodykę archeologii. Z jego inicjatywy prowadzono prace konserwacyjne na zamku w Trokach i w Wilnie.
Po wybuchu II wojny światowej, latach 1939–1941 internowany w obozie na Łotwie. Po powrocie do Wilna pod pozorem prowadzenia antykwariatu zabezpieczał polskie dzieła sztuki i starodruki przed grabieżą, oraz prowadził tajne komplety nauczania, za co został aresztowany.
W 1945 został zastępcą konserwatora generalnego. Zasłużył się w rewindykacji i zabezpieczaniu na Dolnym Śląsku dzieł sztuki wywiezionych przez Niemców z Polski. W latach 1946–1949 był zastępcą naczelnego dyrektora muzeów i ochrony zabytków w Ministerstwie Kultury i Sztuki. Prowadził badania wykopaliskowe na Ostrowie Lednickim. Przed śmiercią pełnił funkcję kustosza Muzeum Narodowego w Warszawie.
Zmarł w Warszawie. Pochowany na cmentarzu Powązkowskim (kwatera 132-6-1).
Ordery i odznaczenia Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (29 października 1947) „za zasługi położone w zabezpieczeniu arcydzieł kultury polskiej”.
Przypisy
Bibliografia
Witold Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Pochowani na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie Kategoria:Polscy historycy sztuki Kategoria:Urodzeni w 1903 Kategoria:Wojewódzcy konserwatorzy zabytków w Warszawie Kategoria:Zmarli w 1950