Z dniem 1 października 1924 roku, po ukończeniu kursu i otrzymaniu dyplomu naukowego oficera Sztabu Generalnego, został przydzielony do dyspozycji Departamentu IV Żeglugi Powietrznej Ministerstwa Spraw Wojskowych w Warszawie. W tym samym miesiącu został przydzielony do macierzystego 6. dywizjonu samochodowego z równoczesnym odkomenderowaniem do Szkoły Pilotów w Bydgoszczy, którą ukończył. Następnie wykładał tam taktykę a potem p.o. Dyrektora tej Szkoły.
21 sierpnia 1926 roku został przeniesiony z korpusu oficerów samochodowych do korpusu oficerów lotnictwa w stopniu kapitana ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 roku i 32,6 lokatą, wcielony do 6. pułku lotniczego i przydzielony do Szkoły Pilotów na stanowisko pełniącego obowiązki dyrektora nauk. Od sierpnia 1927 roku do czerwca 1928 roku był dowódcą 12 eskadry lotniczej w Warszawie, następnie oficerem taktycznym 1. pułku lotniczego w Warszawie. 18 lutego 1928 roku awansował na majora ze starszeństwem z 1 stycznia 1928 roku i 6. lokatą w korpusie oficerów lotnictwa. W 1928 jako oficer 1. pułku lotniczego służył w Departamencie Lotnictwa Ministerstwa Spraw Wojskowych jako Szef Wydziału Ogólno-Organizacyjnego w Warszawie. Na początku lat 30. był oficerem 6. pułku lotniczego w garnizonie Lwów.