Monte della Redenzione degli Schiavi, często po prostu znana jako Monte di Redenzione – maltańska instytucja, która powstała aby finansować wykupywanie zniewolonych Maltańczyków z rąk Turków i piratów berberyjskich. Została założona w roku 1607 przez Wielkiego Mistrza Alofa de Wignacourt, i działała jako niezależna instytucja do roku 1787, kiedy została połączona z Monte di Pietà, tworząc Monte di Pietà e Redenzione. Nowa instytucja kontynuowała poprzednią działalność do początków XIX wieku, kiedy to została rozwiązana po zlikwidowaniu niewolnictwa.
Historia
Monte della Redenzione degli Schiavi została założona w roku 1607 przez Wielkiego Mistrza Alofa de Wignacourt po tym, jak zakonnik kapucyński Raffaele Camilleri wygłosił w okresie Wielkanocy serię kazań, opisujących sytuację chrześcijańskich niewolników w rękach muzułmanów. Przez pierwsze kilka lat instytucja nie zebrała wystarczających funduszy. Sytuacja zmieniła się w roku 1619, kiedy szlachcianka Caterina Vitale przekazała w testamencie większość swojej posiadłości do Monte di Redenzione. Część tej posiadłości została sprzedana, i z dodatkowymi 6 000 scudi podarowanymi przez Gio. Domenico Felici, instytucja była w stanie rozpocząć swoją działalność.