Posiadłość Cateriny Vitale obejmowała duży teren w Fego di Salamone, dziś znanym jako Selmun. W XVIII wieku na tej posiadłości zbudowano Mistra Gate i Selmun Palace. Pałac był wynajęty rycerzom na miejsce wypoczynku i polowań na dzikie króliki, zaś pieniądze z wynajmu zasilały konto na wykup niewolników.
Początkowo Monte di Redenzione zarządzał komitet złożony z siedmiu członków, którzy byli odpowiedzialni za zbieranie jałmużny, lecz ten system został w końcu zarzucony i zastąpiony przez zarząd czterech osób, w tym dwóch rycerzy. Od roku 1660 Monte była prowadzona przez zarząd złożony z trzech rycerzy, kierowanych przez Rycerza Wielkiego Krzyża (Knight Grand Cross) jako przewodniczącego. Do roku 1690 zarząd ten zbierał się w zakrystii zakonnego kościoła św. Jana w Valletcie, później zaś w domu przewodniczącego.
Kwota wykupu maltańskiego niewolnika wynosiła początkowo 70 scudi, lecz później wzrosła do 120 scudi. Od roku 1707 opłata była ustalona na nie więcej niż 150 scudi.