28 czerwca 1787 roku Wielki Mistrz Emmanuel de Rohan-Polduc połączył fundusze Monte di Pietà z tymi, należącymi do Monte di Redenzione, łącząc je w jedną instytucję, znaną jako Monte di Pietà e Redenzione. Była ona zarządzana przez Rycerza Wielkiego Krzyża jako przewodniczącego oraz zarząd złożony z czterech rycerzy i czterech Maltańczyków. W tym czasie okup płacony za maltańskiego niewolnika wzrósł do 500 scudi plus dodatkowe koszty.
W roku 1798, podczas francuskiej okupacji Malty, zasoby pieniężne Monte di Pietà e Redenzione zostały skonfiskowane, a posiadłości zabrane przez rząd. Działalność instytucji została wznowiona przez brytyjską administrację w roku 1800, lecz na początku XIX wieku Monte di Redenzione stała się zbędna, kiedy niewolnictwo zostało zniesione. Ostatecznie powrócono do nazwy Monte di Pietà, a pieniądze przeznaczone na wykup niewolników przekazano na wypłatę odsetek i pożyczki. Monte di Pietà prowadzi działalność do dzisiaj.
Przypisy
Kategoria:Niewolnictwo na Malcie Kategoria:Pomoc społeczna Kategoria:Historia Malty