Ilja Isidorowicz Fondaminski, pseud. Bunakow (ros. Илья Исидорович Фондаминский, ur. w Moskwie, zm. 19 listopada 1942 w Auschwitz-Birkenau) – rosyjski rewolucjonista, polityk, publicysta, wolnomularz.
Życiorys Urodził się w żydowskiej rodzinie kupieckiej. Uczył się w gimnazjum w Moskwie, w 1900–1904 studiował filozofię na uniwersytetach w Berlinie i Heidelbergu, od 1901 działał w partii eserowców. 10 marca 1902 został aresztowany na granicy niemiecko-rosyjskiej i na 2 miesiące uwięziony za przewożenie rewolucyjnej literatury, w grudniu 1904 wrócił do Moskwy i został jednym z kierowników miejskiego komitetu partii eserowskiej w Moskwie, w 1905 wszedł w skład KC Partii Socjalistów-Rewolucjonistów. We wrześniu 1905 został aresztowany i na miesiąc uwięziony. Po zwolnieniu brał udział w organizacji zbrojnego powstania robotniczego w Moskwie. Gdy to zostało stłumione, zbiegł do Finlandii, gdzie również uczestniczył w wydarzeniach rewolucyjnych. 20 lipca 1906 został ponownie aresztowany w Rewlu - zatrzymany na pokładzie okrętu Pamiat' Azowa, gdzie zamierzał wesprzeć bunt marynarzy.