Po wojnie w roku 1866 poślubił w Almont Sarah Elizabeth Wilson. Para miała sześcioro dzieci. John Henry planował zostać farmerem, więc zakupił ziemię w pobliżu sąsiedniego miasta Armada. Odczuwał jednak potrzebę głoszenia Ewangelii, choć uważał, że w tym celu powinien zdobyć wyższe niż miał wykształcenie. Uczestniczył w spotkaniach religijnych lokalnych społeczności chrześcijańskich, a latem 1867 roku okazjonalnie wygłosił swoje pierwsze kazanie w zastępstwie metodystycznego kaznodziei. Przez dwie następne zimy nauczał w pobliskiej okolicy, a latem pracował na farmie. Nie należał wówczas do żadnego wyznania. W lutym 1870 roku powrócił do Kościoła baptystów w Almont, by w październiku tego samego roku formalnie zostać jego pastorem. W 1872 roku zarzucono mu: 1. zaprzeczanie nieśmiertelności duszy, 2. wiarę, że umarli pozostają w stanie nieświadomości, 3. wiarę w ostateczne zniszczenie niegodziwych, a nie ich wieczne męki, za co usunięto go z Kościoła baptystów. Zorganizował wówczas „Kościół Chrystusa” w Almont, który zjednoczył się z Michigan Advent Christ Conference i pozostawał w nim dwa lata.