Św. Tomasz z Akwinu, którego zgodnie z prawem kanonicznym „należy mieć za mistrza” przy uczeniu teologii w seminariach duchownychKodeks Prawa Kanonicznego, kanon 252 § 3., w XIII wieku wykładał kwestię prymatu Pisma ponad poznaniem rozumowym oraz nauczaniem i objawieniami doktorów Kościoła, przywołując także słowa św. Augustyna:
Zasadę prima scriptura w XVI wieku głosił i stosował św. Jan od Krzyża, nazwany „mistrzem życia duchowego”. Przez całe swe dorosłe życie nie rozstawał się z Biblią, czytając ją, studiując i modląc się nią codziennie, także w podróży i na spacerze. Jego dzieła oparte są głównie na Słowie Bożym i zawierają na kilkuset stronach ponad tysiąc pięćset cytatów z Pisma ŚwiętegoJosé Vincente Rodriguez, Jan od Krzyża, ten, który zawierzył Biblii, [w:] Bóg mówi pośród nocy, Kraków 1991, s. 292.. On sam też wyraźnie zadeklarował we wstępie swej pierwszej pracy kierowanie się zasadą prymatu Pisma, unikając zarazem uznania de facto siebie, pod jej pretekstem, za najwyższy autorytet w jego interpretacji: