W XX wieku określenie prima scriptura zaproponował Yves Congar, przekładając je jako: „prymat normatywny Pisma”, powołując się na ojców Kościoła oraz średniowiecznych teologów, zwłaszcza św. Tomasza z Akwinu i tomistów, jako najbardziej wiernych tej zasadzieYves Cardinal Cognar, Tradicion and Tradictions, Basilica Press, San Diego 1997, s. 175..
W polskim zbiorze dogmatów Kościoła katolickiego, „Breviarium Fidei”, który opracowali jezuici ks. Stanisław Głowa i ks. Ignacy Bieda, we wstępie do części III (w wydaniu II), poświęconej dokumentom na temat Biblii i Tradycji, przedstawili oni katolickie ujęcie zasady prima scriptura, podkreślając pierwszeństwo Pisma zarówno względem Tradycji, jak i Kościoła:
Prima scriptura w metodyzmie
Na gruncie protestanckim zasadę prima scriptura rozpowszechnił w XVIII wieku Jan Wesley. Jego naukę na temat źródeł wiary sprecyzował bezpośrednio od niego się wywodzący metodyzm jako Wesleyański Czworobok (ang. Wesleyan Quadrilateral), czyli cztery podstawy prawdziwej, żywej wiary: Pismo, tradycja, rozum i doświadczenie (ang. scripture, tradition, reason, experience). Wśród nich Pismo jest podstawowe (ang.