W 1073 Lotar Udo stanął po stronie buntujących się panów saskich przeciwko królowi Niemiec Henrykowi IV Salickiemu. W 1075 brał udział w bitwie pod Homburgiem, podczas której odznaczył się w starciu ze swym kuzynem Rudolfem z Rheinfelden. Wskutek porażki, po bitwie poddał się królowi, oddając mu swego syna za zakładnika. Jednak już w 1077 Lotar Udo prawdopodobnie wziął udział w elekcji Rudolfa z Rheinfelden (który w międzyczasie przeszedł do obozu przeciwnego królowi) na antykróla Niemiec.
Rodzina Żoną Lotara Udona była Oda (zm. w 1110), córka hrabiego Werl Hermana III. Mieli sześcioro dzieci: Henryk I, następca ojca jako margrabia Marchii Północnej, Lotar Udo III, następca brata Henryka jako margrabia Marchii Północnej, Zygfryd, kanonik i prepozyt w Magdeburgu, Rudolf I, następca brata Lotara Udona jako margrabia Marchii Północnej, Adelajda, żona palatyna saskiego Fryderyka z Goseck, a następnie hrabiego z Turyngii Ludwika Skoczka, córka nieznanego imienia, ksieni w Alsleben.
Bibliografia
Kategoria:Władcy Brandenburgii Kategoria:Urodzeni w XI wieku Kategoria:Zmarli w 1082