thumb|240px thumb|240px thumb|240px thumb|240px
Bakterioza lilaka – bakteryjna choroba bzu lilaka wywoływana przez Pseudomonas syringae pv. syringae. Bakteria ta atakuje wiele roślin, wśród nich także wiele roślin rolniczych, sadowniczych i ozdobnych.
Szkodliwość i objawy Choroba występuje we wszystkich rejonach uprawy lilaka na świecie. Powoduje szkody w szkółkach, ale także w miejscach uprawy lilaków – w parkach czy ogródkach przydomowych.
Na polu pierwsze objawy choroby pojawiają się w maju lub czerwcu. Przy uprawie pod osłonami pierwsze objawy choroby pojawiają się dużo wcześniej – już w lutym lub marcu. Są to pojedyncze, okrągłe, brunatne plamy na liściach. Najczęściej powstają na szczytach pędów. Z czasem plamy ciemnieją. Ciemne plamy powstają również na młodych pędach. W miejscu tych plam pędy zginają się, a gdy plama rozszerzy się i obejmie cały pęd, staje się on kruchy i bardzo łatwo łamie się. Początkowo plam jest zazwyczaj niewiele, później jednak ich liczba wzrasta, a choroba rozprzestrzenia się na całą roślinę. W miejscu plam następuje nekroza tkanek. Liście zniekształcają się, czernieją i opadają. Obumierają także kwiaty i szczyty pędów.
Zamarłe liście lub ich fragmenty stają się czarne.