Emil Rauer miał też udział w utworzeniu Grobu Nieznanego Żołnierza w Warszawie. Pomimo wczesnego powstania pomysłu, długo nie udawało się osiągnąć porozumienia w sprawie lokalizacji grobu i jego wyglądu. W tej sytuacji, 2 grudnia 1924 Zjednoczenie Polskich Stowarzyszeń Rzeczypospolitej, działając nocą i w tajemnicy, umieściło pod pomnikiem księcia Józefa Poniatowskiego stojącym przed Pałacem Saskim płytę kamienną z napisem „Nieznanemu Żołnierzowi”. Trzy dni później płytę uzupełnił anonimowo o wieczny znicz Emil Rauer. Ten fakt dokonany, w postaci tymczasowego upamiętnienia, wpłynął na utworzenie w 1925 stałego Grobu Nieznanego Żołnierza pod kolumnadą Pałacu Saskiego. Tożsamość sprawców została ujawniona dopiero po kilku latach.
W dziedzinie oświaty, w 1916 był wiceprezesem praskiego koła Polskiej Macierzy Szkolnej (PMS) i przewodniczącym sekcji praskiej wspierającej oświatę Kwesty Majowej. W sierpniu 1917 wszedł do rady opiekuńczej Gimnazjum im. Władysława IV. W latach dwudziestych był członkiem zarządu PMS.
Emil Rauer należał do założycieli powstałego w kwietniu 1915 Towarzystwa Przyjaciół Pragi i zasiadał potem w jego zarządzie, przy czym był od 1916 wiceprezesem, a w latach dwudziestych prezesem.