Tło historyczne W maju 1798 roku, podczas wojen rewolucyjnej Francji, siły ekspedycyjne pod dowództwem generała Napoleona Bonaparte wypłynęły z Tulonu. Płynąc w poprzek Morza Śródziemnego, na początku czerwca ekspedycja zajęła Maltę, następnie kontynuowała kurs na południowy wschód, osiągając Egipt 1 lipca. Lądując koło Aleksandrii Bonaparte zajął miasto i wnętrze kraju, zamykając pierwszy etap planowanej kampanii azjatyckiej. Flota francuska pod dowództwem wiceadmirała François-Paula Brueys d’Aigalliers została skierowana do portu w Zatoce Abukir, 32 km na północny wschód od Aleksandrii, aby wesprzeć wojsko na brzegu. 1 sierpnia 1798 roku zakotwiczone okręty zostały zaskoczone atakiem brytyjskiej floty pod wodzą wiceadmirała Sir Horatio Nelsona. W następstwie bitwy pod Abukirem jedenaście z trzynastu okrętów liniowych, oraz dwie z czterech fregat zostało zdobytych lub zniszczonych. Brueys zginął, a niedobitki francuskiej floty wywalczyły 2 sierpnia drogę ucieczki z zatoki, rozdzielając się w pobliżu Krety. thumb|left|„Généreux” (na pierwszym planie) i HMS „Leander”. „Généreux”, żeglując na północ w stronę Korfu, 18 sierpnia 1798 roku napotkał po drodze i przechwycił brytyjski HMS „Leander”.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Bitwa konwoju maltańskiego (1800) · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.