W kwietniu 1981 został wiceprzewodniczącym łódzkiego Komitetu Obrony Więzionych za Przekonania, wstąpił równocześnie do Konfederacji Polski Niepodległej.

Podczas WZD „S” Ziemia Regionu Ziemia Łódzka, które odbywało się w maju 1981, należał do grupy tzw. niezależnych, wywodzącej się z branży elektromaszynowej, która popierała w głosowaniu na przewodniczącego regionu Grzegorza Palkę i opowiadała się przeciwko kandydaturze Andrzeja Słowika. Grupa ta pozostawała w opozycji wobec dotychczasowych władz regionalnych związku, jak również wobec niepopierającego ówczesnego MKZ środowiska branży włókniarskiej. W maju 1981 został wybrany członkiem zarządu regionalnego (z 30. wynikiem). W sierpniu 1981 wszedł w skład grupy odpowiadającej za kontakty Komitetów Obrony Więzionych za Przekonania z Krajową Komisją Porozumiewawczą NSZZ „Solidarność”. Był delegatem na odbywający się we wrześniu i październiku 1981 I Krajowy Zjazd Delegatów NSZZ „Solidarność” w Gdańsku. Podczas zjazdu na jego wniosek lokalne KOWzP zostały uznane za agendy związku, co miało być formą ich ochrony przed władzami PRL. 27 września 1981 podpisał deklarację założycielską Klubów Służby Niepodległości. Od listopada 1981 był członkiem łódzkiego Kierownictwa Akcji Bieżącej KPN.