Jesienią tegoż roku został zakwalifikowany przez funkcjonariuszy Służby Bezpieczeństwa do grupy najbardziej aktywnych działaczy „Solidarności” w regionie łódzkim podlegających internowaniu w pierwszej kolejności.
Po ogłoszeniu stanu wojennego zorganizował 14 grudnia 1981 strajk w Przędzalni Czesankowej Anilany „Polanil”. 15 grudnia 1981 został aresztowany, a następnie wyrokiem Sądu Wojewódzkiego w Łodzi z 30 grudnia 1981 skazany na karę trzech lat pozbawienia wolności, podwyższoną w wyniku rewizji nadzwyczajnej przez Sąd Najwyższy 7 kwietnia 1982 do lat czterech. Był więziony w zakładach karnych w Łęczycy i Hrubieszowie. W czerwcu 1982 uczestniczył w głodówce protestacyjnej w obronie więźniów politycznych. Został zwolniony 15 grudnia 1983 w wyniku amnestii.