Po zwolnieniu zrezygnował z działalności w KPN. W maju 1984 należał do założycieli Regionalnej Komisji Wykonawczej NSZZ „Solidarność” Ziemia Łódzka. Odpowiadał w niej za poligrafię i kolportaż wydawnictw RKW, w tym pisma „Głos Łodzi” oraz innych publikacji drugiego obiegu, następnie także za budowę podziemnych struktur „Solidarności” w zakładach pracy. Był sygnatariuszem listu z września 1985 z wezwaniem do bojkotu wyborów do Sejmu PRL. Był wielokrotnie zatrzymywany za udział w niezależnych demonstracjach. We wrześniu 1988 został ukarany grzywną w kwocie 50 tys. złotych za kierowanie wiecem w obronie osób prześladowanych, który odbył się w rocznicę porozumień sierpniowych. Uczestniczył w obradach Okrągłego Stołu w podzespole ds. ekologii. W marcu 1989 został przewodniczącym nowo powołanej Regionalnej Komisji Organizacyjnej NSZZ „Solidarność”, od kwietnia 1989 należał do Wojewódzkiego Komitetu Obywatelskiego w Łodzi. W tym samym roku został także członkiem Krajowej Komisji Wykonawczej NSZZ „Solidarność”. 5 października 1989 ustąpił z funkcji przewodniczącego RKO, zachował jednak członkostwo w KKW.