na wniosek opracował dla ministerstwa edukacji (SPHAN), dokument, który był podstawą ochrony dziedzictwa historycznego i artystycznego i utworzenia krajowej instytucji ochrony dziedzictwa. Dokument opracowany przez Andrade, został wykorzystany do przygotowania dekretu prezydenckiego podpisanego 30 listopada 1937 r.
W 1938 r. przeprowadził się do Rio de Janeiro, gdzie objął stanowisko kierownika Instytutu Sztuki na , gdzie wykładał także filozofię i historię sztuki. W 1941 r. opublikował Música do Brasil. W 1944 r. Został uhonorowany przez „Revista Brasileira de Música” publikacją przedruku IX tomu Dzieł pełnych z okazji jego 50. urodzin. Mário de Andrade zmarł w São Paulo 25 lutego 1945 r.
Wiele dzieł i pism Andrade zostało włączone do Dzieł pełnych, które rozpoczął w 1944 r., obejmujących 20 tomów. Wśród nich wyróżniają się Aspectos da Música Brasileira (tom XI), Música de Feitiçaria no Brasil (tom XIII) i Danças Dramáticas do Brasil (tom XVIII). Niepublikowane teksty były przez lata publikowane w Dicionário Musical Brasileiro (1989) i Introdução à Estética Musical (1995).
Przypisy
Bibliografia
Nowa encyklopedia powszechna PWN t.