W 1926 „wziął udział w wypadkach majowych jako wierny żołnierz Marszałka Piłsudskiego”. W tym samym roku został przydzielony do Oficerskiej Szkoły Piechoty w Ostrowi Mazowieckiej na stanowisko dowódcy batalionu. W listopadzie 1927 został przeniesiony do kadry oficerów piechoty z równoczesnym przeniesieniem służbowym do Ministerstwa Skarbu. Objął obowiązki kierownika Małopolskiego Inspektoratu Okręgowego Straży Granicznej w Sanoku. W listopadzie 1928 został przeniesiony z dyspozycji ministra skarbu do 30 pułku piechoty w Warszawie na stanowisko dowódcy III batalionu. 5 stycznia 1931 został powołany do Wyższej Szkoły Wojennej w Warszawie, w charakterze słuchacza Kursu 1930–1932. 1 listopada 1932, po ukończeniu kursu i otrzymaniu dyplomu naukowego oficera dyplomowanego, został przeniesiony do Departamentu Piechoty Ministerstwa Spraw Wojskowych w Warszawie. 17 stycznia 1933 został awansowany do stopnia podpułkownika ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1933 i 11 lokatą w korpusie oficerów piechoty. 28 czerwca 1933 ogłoszono jego przeniesienie do 3 batalionu strzelców w Rembertowie na stanowisko dowódcy batalionu. Następnie został przeniesiony do Dowództwa 16 Pomorskiej Dywizji Piechoty w Grudziądzu na stanowisko szefa sztabu.