Wino, odkąd człowiek zaczął je wytwarzać, stanowiło nie tylko ważny element jego diety, lecz zostało także włączone w religię, tradycje, rozrywki i sztukę, w efekcie stając się nierozerwalnie związane z kulturą.

Związki między winoroślą i winem a krajobrazem oraz kulturą człowieka miały charakter wieloaspektowy i wzajemnie na siebie oddziaływały, a motywy związane z winem i winoroślą były obecne w literaturze, religii i obyczajowości, stanowiąc istotny element dziedzictwa kulturowego Europy – wino postrzegane było zarówno jako symbol radości życia, jak i jeden z fundamentów kultury śródziemnomorskiej.

Wino w obrzędach religijnych

thumb|200px|Caravaggio – Bachus, ok. 1595 thumb|200px|Scena z sympozjum na starogreckim kyliksie w stylu czerwonofigurowym thumb|Gerard David – Wesele w Kanie Galilejskiej, ok. 1500 Wino od najdawniejszych czasów miało znaczenie religijne – pojawia się już w mitach sumeryjskich, w Egipcie składano je w ofierze, a w Grecji i Rzymie czczono w kulcie Dionizosa i Bachusa. Kult Dionizosa łączył ucztę, dyskusję i przekraczanie norm obyczajowych, lecz w Rzymie bachanalia zostały zakazane jako sprzeczne z tradycją.