mały|Earl Van Dorn Earl Van Dorn (ur. 17 września 1820 k. Port Gibson, zm. 7 maja 1863 w Spring Hill) – generał major Konfederowanych Stanów Ameryki w wojnie secesyjnej.
Życiorys Był synem sędziego Petera Aarona Van Dorna i Sophii Donelson Caffery, siostrzenicy prezydenta Andrew Jacksona. W 1842 ukończył akademię West Point jako 52. z 56 kadetów, po czym został skierowany do pułku piechoty w Fort Brown w Teksasie, by uczestniczyć w wojnie z Meksykiem. Podczas walk w 1847 otrzymał stopień majora, a po zakończeniu wojny, w latach 1849–1850 brał udział w kampaniach przeciw Seminolom, później przeciw Komanczom; w 1858 został czterokrotnie ranny podczas starcia z Komanczami koło Washita Village.
Kiedy w styczniu 1861 stan Missisipi odłączył się od Unii, Van Dorn zrezygnował z funkcji i został generałem brygady wojsk Missisipi, a po objęciu przez Jeffersona Davisa prezydentury Skonfederowanych Stanów Ameryki w lutym 1861 otrzymał stopień generała majora wojsk stanu Missisipi. Jednak po przekształceniu tych wojsk w regularną armię Konfederacji (16 marca 1861), miał stopień pułkownika kawalerii. Wysłany do Teksasu, nadzorował poddanie się tam wojsk Unii armii Konfederacji, 5 czerwca 1861 otrzymał rangę generała brygady armii konfederacji i dowodził Fortami Jackson i St. Philip koło Nowego Orleanu.