Aby pozyskać niezbędne licencje eksportowe, przy formalnym zakazie eksportu do krajów bloku wschodniego obrabiarek z trzema i więcej niezależnymi osiami, Toshiba Machine oświadczyła, że eksportowi podlega maszyna o dwóch osiach, Kongsberg zaś zaświadczył, że dostarcza oprogramowanie dla takiej właśnie maszyny o mniejszych możliwościachThe Toshiba-Kongsberg Case, [online].. Toshiba, jak i Kongsberg złożyły fałszywe certyfikaty, stwierdzające że maszyny zawierają jedynie dwie osie i są przeznaczone dla cywilnego zakładu w Leningradzie. W przeprowadzonym później amerykańskim śledztwie ustalono, że obie firmy były zaangażowane ponadto w szereg fałszywych transakcji, mających za zadanie ukryć prawdziwy przedmiot zamówienia i miejsce jego wykonania. Co więcej, na jaw wyszło, że nie była to jedyna tego typu transakcja, zaś w 1984 roku Toshiba dostarczyła do Leningradu kolejne obrabiarki – tym razem 4-osiowe.