Znaczenie transakcji W szczycie zimnej wojny jaki przypadał na lata 80. XX wieku, wszystkie zaangażowane w nią strony brały udział w wyścigu technologicznym. Każdego roku Stany Zjednoczone i Związek Radziecki wydawały miliardy dolarów na konstrukcje nowych okrętów podwodnych i opracowywanie taktyk ich zwalczania. Jakkolwiek w tym czasie Stany Zjednoczone wciąż utrzymywały przewagę w rozwoju technologii podwodnych, przez nielegalny zakup Związek Radziecki znacząco zmniejszył dystans jaki dzielił jego konstrukcje od konstrukcji amerykańskich.. Przez – jak to określono – najbardziej szkodliwy nielegalny transfer od ponad dekady, dzięki urządzeniom otrzymanym od firm japońskiej i norweskiej Związek Radziecki był w stanie produkować cichsze śruby. Według jednego z wysokich przedstawicieli Pentagonu, w rezultacie tego nielegalnego transferu Związek Radziecki przeskoczył od 7 do 10 lat rozwoju konstrukcji śrub okrętowych dla okrętów podwodnych, a Stany Zjednoczone będą musiały wydać dodatkowo od 25 do 30 miliardów dolarów w ciągu następnych 10 do 20 lat na rozwój technik ZOP, aby zrównoważyć radziecki postęp. Płaty śrub okrętów podwodnych mają bowiem szczególne znaczenie w wyciszeniu jednostek tej klasy. Ich ruch wywołuje fale akustyczne o niskiej częstotliwości (fale długie), które propagują na bardzo duże dystanse.