na przykład w 1964 roku przed Sądem Wojewódzkim w Warszawie rozpoczął się proces polityczny Melchiora Wańkowicza: pisarza oskarżono z art. 23 tzw. małego kodeksu karnego (patrz wyżej) o „rozpowszechnianie fałszywych wiadomości” o Państwie Polskim i jego organach. W artykule 48 dekretu z dnia 12 grudnia 1981 r. o stanie wojennym, przewidziano dwa rodzaje przestępstw związanych z informacjami:

Rozpowszechnianie wiadomości – które mogą osłabić gotowość obronną państwa. Rozpowszechnianie wiadomości fałszywych – które mogą wywołać niepokój publiczny lub rozruchy. Przestępstwo związane z "wiadomościami fałszywymi" było kwalifikowane, co oznacza, że grozi za nie kara pozbawienia wolności od roku do lat 10. Ponadto wyrok Sądu Najwyższego z dnia 26 kwietnia 1982 r. wyjaśniał, że przez „druk” rozumiano podobne środki (równoważne mediom) mające zdolność oddziaływania na opinię publiczną. Cały ten dekret został zastąpiony dopiero w ustawie z dnia 29 sierpnia 2002 r. o stanie wojennym oraz o kompetencjach Naczelnego Dowództwa Sił Zbrojnych przez nowoczesne regulacje dotyczące stanu wojennego, a obecnie obowiązującą wersję tej ustawy przyjęto w dniu 13 października 2022 r. (Dz.U.2022.2091).