Został internowany przez Austriaków w Ołomuńcu.
Działalność w Wielkim Księstwie Poznańskim i Wiosna Ludów mały|Dwór w Brzóstkowie, w którym Sczaniecki spędził ostatnie lata życia. Odzyskawszy wolność, powrócił do rodzinnej Wielkopolski, gdzie zaangażował się w działalność organicznikowską; był jednym ze współzałożycieli Kasyna Gostyńskiego, w którym kierował wydziałem rolniczo-przemysłowym. Należał do poznańskiego Towarzystwa Naukowej Pomocy. Zajmował się też działalnością niejawną – uczestniczył we wszystkich tajnych związkach na terenie Księstwa Poznańskiego. Latem 1835 policja pruska przeprowadziła rewizję i konfiskatę papierów w jego domu w Boguszynie; podejrzewano go o przewodzenie wielkopolskim oddziałem Młodej Polski. Został aresztowany w październiku 1835 i osadzony w berlińskim więzieniu Hausvogtei. 3 maja 1838 roku został skazany na karę trzech lat pozbawienia wolności za przynależność do tajnych związków. Amnestię uzyskał w roku 1840. W latach następnych kontynuował prace w Kasynie Gostyńskim, zasiadał w Dyrekcji Spółki Bazarowej w Poznaniu i należał do założycieli bazarowego Kasyna. Fragment dziennika Sczanieckiego opisujący służbę w II korpusie w okresie 22 sierpnia – 16 września 1831 r. został opublikowany przez Walentego Zwierkowskiego w dziele Korpus 2gi polski w 1831 roku (Paryż 1844).