Adolf (zm. 14 lipca 1437 w Kolonii) – hrabia Ravensbergu od 1395 do 1402, książę Bergu od 1408, książę Jülich od 1423.
Życiorys Adolf był najstarszym synem Wilhelma I, księcia Bergu i hrabiego Ravensbergu, oraz Anny, córki palatyna reńskiego Ruprechta II z rodu Wittelsbachów. Bratem jego matki był król Niemiec Ruprecht z Palatynatu. Jeszcze za życia ojca, w 1395 otrzymał hrabstwo Ravensbergu, a gdy w 1397 jego ojciec dostał się do niewoli kliwijskiej, opanował Düsseldorf i większą część księstwa Bergu; po powrocie ojca z niewoli oddał jedynie część zdobyczy. W 1404 Adolf podjął zbrojną próbę całkowitego odsunięcia ojca od władzy i uwięził go. Jednak stanęli przeciwko niemu bracia, hrabiowie Kleve i arcybiskup Kolonii, wsparci przez króla Ruprechta, a ojciec został uwolniony. Całe terytorium księstwa Bergu wraz z tytułem książęcym Adolf objął dopiero po śmierci ojca w 1408.