Melik Somchjanc (ur. 1900 w Gruzji, zm. 1979) – Ormianin, oficer kontraktowy Wojska Polskiego i Polskich Sił Zbrojnych, uczestnik walk o Tobruk i Monte Cassino, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Był Ormianinem, urodzonym w Gruzji. Młode lata spędził w Tbilisi (ówczesny Tyflis). W wieku 16 lat zaciągnął się do Legionu Ormiańskiego i w 1918 roku brał udział w walkach pomiędzy Turcją a zrewoltowanymi oddziałami rosyjskimi na Kaukazie. Po zakończeniu walk przedostał się do Polski. Od 4 sierpnia 1921 do 7 lipca 1922 był uczniem Szkoły Podchorążych, a od 10 sierpnia 1922 do 3 czerwca 1923 uczniem Oficerskiej Szkoły Piechoty (I promocja). Był kapitanem piechoty służby kontraktowej. W marcu 1939 pełnił służbę w 6 pułku strzelców podhalańskich w Samborze na stanowisku dowódcy 2 kompanii karabinów maszynowych.
Podczas kampanii wrześniowej 1939 dowodził batalionem w Ośrodku Zapasowym 22 Dywizji Piechoty Górskiej. Walczył w rejonie Miechowa, Racławic i Buska. Wobec przewagi Niemców, przedostał się wraz z oddziałem na Węgry, gdzie został internowany. Stamtąd, wraz z grupą ok. 250 polskich żołnierzy przedostał się do Syrii, by wstąpić w szeregi Samodzielnej Brygady Strzelców Karpackich. Po klęsce Francji wraz z Brygadą przeszedł do Palestyny.