Brał udział w walkach o Tobruk w 1941 roku, podczas których dowodził kompanią karabinów maszynowych. Po walkach w Afryce został awansowany do stopnia majora. Po przeformowaniu Brygady w 3 Dywizję Strzelców Karpackich w jej szeregach brał udział w kampanii włoskiej. Podczas bitwy o Monte Cassino dowodził 4 Batalionem Strzelców Karpackich (po śmierci ppłk. Karola Fanslaua). Następnie, w sierpniu 1944 po przekazaniu dowództwa batalionu mjr. Andrzejowi Racięskiemu został oddelegowany do bazy 2 Korpusu Polskiego na terenie Włoch, gdzie formowano m.in. 3 Brygadę Strzelców Karpackich. Po rozformowaniu Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie nie powrócił do Polski, zamieszkując w Wielkiej Brytanii.
Melik Somchjanc miał żonę Władysławę oraz syna Zbigniewa Artasheza.
Upamiętnienie i odznaczenia Postać mjr. Melik Somchjanca pojawia się na kartach trzytomowego reportażu Melchiora Wańkowicza „Bitwa o Monte Cassino”.
Za swe zasługi został odznaczony Orderem Wojennym Virtuti Militari V klasy nr 8626.
Zobacz też Ormianie w Polsce
Przypisy
Bibliografia