W czasie wycofywania się armii polskiej osłaniał linię Bugu na wysokości Opalina (14 – 18 lipca). Zgodnie z rozkazem 19 lipca wymaszerował do Chełma. Został odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Virtuti Militari. Nie uzyskawszy dymisji po zakończeniu wojny, powrócił z wojskiem do Kamieńca Podolskiego (w tym miejscu stacjonował jego oddział). Gdy 2 maja 1793 r. twierdzę zdobyli Rosjanie, regiment Przybyszewskiego stał się częścią wojsk rosyjskich i został przemianowany na mohylewski pułk muszkieterów.
II koalicja antyfrancuska Zadeklarował wierność Katarzynie II i wstąpił w szeregi armii rosyjskiej w stopniu pułkownika w oparciu o decyzję Kolegium Wojennego z 6 (17) maja 1793 r. W czasie insurekcji kościuszkowskiej nie powrócił do walki o sprawę polską. 15 (26) września 1797 r. objął stanowisko szefa kurskiego pułku muszkieterów stacjonującego w Wysokiem Litewskiem. W 1799 r. walczył w II koalicji antyfrancuskiej w korpusie pod dowództwem generała Aleksandra Rimskiego-Korsakowa. 4 (15) czerwca tr. otrzymał awans na generała-lejtnanta. Drugiego dnia bitwy pod Zurychem oddział Przybyszewskiego miał za zadanie utrzymać pozycje na wzgórzu Zürichberg, jednak Francuzi zmusili go do wycofania się, jak również przejęli jego sztandar. Na początku 1794 r.