Wojciech Bożymir Greffen herbu Podkowa II (ur. 23 kwietnia 1759 w RydzynieData i miejsce urodzin oraz drugie imię podane na pomniku nagrobnym. Według Machyni i Srzednickiego drugie imię to Godfryd., zm. 18 czerwca 1817 w Kaliszu) – podpułkownik Wojska Polskiego, powstaniec kościuszkowski, jeden z dowódców insurekcji warszawskiej (1794). Kawaler orderu Virtuti MilitariWedług inskrypcji na pomniku nagrobnym „Kawaler Krzyża Wojskowego”..
Życiorys Urodzony w wielkopolskiej Rydzynie, gdzie jego ojciec Beniamin Greffen (ur. ok. 1722 w Lesznie) był w latach 1776–1778 kapitanem 10 Regimentu Pieszego Ordynacji Rydzyńskiej.
Podobnie jak ojciec, podjął służbę w 10 Regimencie Pieszym, początkowo jako kadet (9 grudnia 1776). W grudniu 1790 otrzymał szlachectwo. Gdy w 1792 wybuchła wojna z Rosją w obronie Konstytucji majowej, był w stopniu majora. Wraz ze swoim regimentem walczył m.in. w bitwie pod Zelwą (4 lipca 1792). Po przegranej wojnie nadal służył w 10 Regimencie Pieszym. Przystał do wojskowej konspiracji przygotowującej wybuch powstania w Warszawie, gdzie razem z Józefem Zeydlitzem reprezentowali polskich jakobinów.